Najprościej można to zapamiętać tak:
a / an = jakiś, jakaś, jedna sztuka
the = ten, ta, to konkretne
bez przedimka = mówimy ogólnie
Po co w ogóle są przedimki?
Przedimek stoi przed rzeczownikiem i daje szybką informację, o czym dokładnie mówimy.
Porównaj:
I need a teacher.
Potrzebuję jakiegoś nauczyciela.
I need the teacher.
Potrzebuję tego konkretnego nauczyciela.
To mała różnica w formie, ale duża w znaczeniu.
Kiedy używamy a i an?
A i an używamy wtedy, gdy mówimy o jednej rzeczy, ale jeszcze nie o konkretnej. Bardzo często dzieje się to przy pierwszej wzmiance.
Przykłady:
I need a pen.
She is a teacher.
We saw an interesting film.
A czy an?
To bardzo ważne: patrzymy nie na pierwszą literę, ale na pierwszy dźwięk.
Używamy:
a przed dźwiękiem spółgłoskowym:
a book
a dog
a teacher
a university
a European country
an przed dźwiękiem samogłoskowym:
an apple
an email
an English lesson
an hour
an honest answer
Dlaczego tak?
Bo mówimy:
a university — bo brzmi jak „ju...”
an hour — bo „h” jest nieme
Kiedy używamy the?
The używamy wtedy, gdy wiadomo, o którą konkretną rzecz chodzi.
Najczęściej w trzech sytuacjach:
1. Gdy wspominasz coś drugi raz
I saw a dog. The dog was very friendly.
Najpierw pojawia się a dog, bo to pierwsza wzmianka. Potem już the dog, bo wiadomo, o którego psa chodzi.
2. Gdy sytuacja sama pokazuje, o czym mówisz
Close the door, please.
Open the window.
Nie trzeba tłumaczyć, o które drzwi czy okno chodzi. Obie osoby to wiedzą z kontekstu.
3. Gdy rzecz jest jedyna albo oczywista
The sun is shining.
The moon looks beautiful tonight.
Mówimy o czymś konkretnym i jedynym.
Kiedy nie dajemy żadnego przedimka?
To też jest bardzo ważna zasada. Czasem nie dajemy nic.
Najczęściej wtedy, gdy mówimy ogólnie.
Przykłady:
I like coffee.
Dogs are friendly.
English is important.
Water is cold.
Tu nie chodzi o konkretną kawę, konkretne psy czy konkretną wodę. Mówimy o tym ogólnie.
Najczęstsze błędy Polaków
1. Pomijanie przedimka przed jedną rzeczą
To chyba najczęstszy błąd.
Źle:
I have car.
Dobrze:
I have a car.
Źle:
She is teacher.
Dobrze:
She is a teacher.
W angielskim, jeśli masz jedną policzalną rzecz, zwykle nie możesz zostawić jej samej. Potrzebujesz czegoś przed nią:
a, an, the, my, this, that itd.
2. Używanie the, kiedy mówisz ogólnie
Źle:
The life is hard.
Dobrze:
Life is hard.
Źle:
The English is important.
Dobrze:
English is important.
Źle:
I like the dogs.
(jeśli chodzi o psy ogólnie)
Dobrze:
I like dogs.
Polacy często dodają the, bo chcą, żeby zdanie brzmiało „pełniej”. Niestety w wielu sytuacjach daje to zły efekt.
3. Mylenie a i an
Źle:
an university
Dobrze:
a university
Źle:
a hour
Dobrze:
an hour
Zapamiętaj: liczy się dźwięk, nie litera.
4. Używanie the przy pierwszej wzmiance
Źle:
I saw the dog in the park.
(jeśli rozmówca nie wie jeszcze, o jakiego psa chodzi)
Dobrze:
I saw a dog in the park.
Dopiero później:
The dog was very small.
5. Tłumaczenie dosłownie z polskiego
Po polsku powiemy:
„Szukam nauczyciela.”
„Potrzebuję laptopa.”
„Kupiłem książkę.”
Po angielsku bardzo często trzeba dodać przedimek:
I’m looking for a teacher.
I need a laptop.
I bought a book.
6. Zapominanie o the, gdy rzecz jest już konkretna
Źle:
I opened a window. Window was dirty.
Dobrze:
I opened a window. The window was dirty.
Jeśli rzecz została już wprowadzona albo wiadomo, o którą chodzi, the jest potrzebne.
Szybka ściąga
Zanim wybierzesz przedimek, zadaj sobie trzy pytania.
Czy mówię o jednej rzeczy, ale jeszcze nie o konkretnej?
Wtedy najczęściej: a / an
I need a notebook.
She bought an umbrella.
Czy mówię o konkretnej rzeczy?
Wtedy najczęściej: the
Where is the notebook?
The umbrella is in the car.
Czy mówię ogólnie?
Wtedy często: bez przedimka
Notebooks are useful.
Water is important.
Mini ćwiczenie
Wstaw: a, an, the albo nic.
- She is ___ English teacher.
- I have ___ dog. ___ dog is very calm.
- ___ water in this bottle is cold.
- I drink ___ water every morning.
- He wants to buy ___ umbrella.
- We saw ___ film yesterday. ___ film was funny.
Odpowiedzi
- an
- a / The
- The
- –
- an
- a / The
Podsumowanie
Jeśli chcesz dobrze używać przedimków, zapamiętaj jedną prostą rzecz:
a / an — jedna rzecz, ale jeszcze nie konkretna
the — rzecz konkretna, znana z kontekstu
brak przedimka — mówisz ogólnie
Na początku przedimki mogą wydawać się nielogiczne, ale z czasem zaczynasz je po prostu „czuć”. Najlepiej ćwiczyć je w całych zdaniach, a nie na samych regułach.
Bo nie chodzi o to, żeby znać sto wyjątków. Chodzi o to, żeby umieć powiedzieć poprawnie:
I need a teacher.
The teacher from this ad looks great.
Jeśli szukasz nauczyciela, który wytłumaczy angielski prosto i bez stresu, zajrzyj do wizytówek nauczycieli na korkiangielski.pl.